Menu

TROOSTELOOS LANDSCHAP

Op het achtuurjournaal aangespoeldeen dode walvis op de azuurblauwe golven,gescheurd door een boot.Twintigtal meeuwen op de walvisprobeerde hem op te schrokken.Ik dacht meteen aan Gulliver. Door de geur van rottend vleesmoest ik aan landen denken in oorlog,onder het puin van hun paleizenlichamen van bediendes.Met de walvis nog op het beeldschermstroomt bloed de oneindige zee in.In […]

Halil Gür / Derwisj ben ik, dansende derwisj

Gaziantep Misschien ben ik één, misschien welduizend keer op aarde gekomen in dit leven,een spel van boven, zo maar naar benedennaar de aarde terug, met een planeen doel, een drang in onsdat uit te voeren en weer weg te gaan.Terwijl mijn ziel zich bevrijdde in de sema,vond ik in de eeuwige wieg van het heelaleen […]

Reisgenoten en wijn-schenkers

In het Osmaanse Rijk was de dichtkunst het meest beoefende literaire genre. Het was het middel bij uitstek om uiting te geven aan gevoelens en gedachten, en als men bijeen was werd er naar hartenlust gedeclameerd en gezongen. Rondtrekkende derwisjen dichtten over hun verlangen naar de eenwording met God, hun voornaamste geliefde en reisgenoot. Volksdichters […]

Srebrenica, 25 jaar later

Ik zag hem weer op tv:het jongetje in Srebrenica,met zijn albino konijn in zijn armen,kwetsbaar en angstig als hijzelf. Wat is er van hem geworden? Ik zag hem daarna ook in een droom,met in zijn ogen de vraagwaarom de grote mensenzulke vreselijke dingen doen. Als ik het wist, zou ik het hem zeggen. Al denk […]

De Derde

Ik ben de derde begroet mij als ware ik uw zoon, die onverwacht aanbelt, ik vraag of ik naar binnen mag begroet mij, geef mij niet de schuld van mijn honger… Ik ben de derde vraag niet waar ik vandaan kom, het water dat ik drink vloeide helder uit de bron. Vraag mij niet waarom […]

Een gebaar is voldoende

Al verandert de rups in een vlinder. Breekt een ei zijn schaal van binnenuit. Wordt van een hoorn een kam gemaakt. Later of vroeger verandert alles. Uiteindelijk blijft niets achter dan het begin, sporen van wat men ooit was, de zool van een oude schoen. Kiezelstenen vullen de hand van een kind. Het lied wordt […]

De operatie

Een man snijdt zijn buikwand zorgvuldig open. Snijdt de blinde darm weg met een Zwitsers zakmes, gesteriliseerd door zijn vrouw, in de soeppan. Zijn vrouw die zuster speelt, dept het bloed zeer vakkundig met haar maandverband, ze kijkt ook naar de laptop, om de aanwijzingen exact op te volgen, net zoals haar man doet. Ze […]

LIEFDE

Liefde, hoe kan ik jou beschrijven, jou uitleggen aan de vallende ster, die verdampt in de ozonlaag. Aan de golf van de zee die door de storm de hoogste mast raakt. Aan de sprong van de sprinkhaan naar de juiste plaats. Hoe een mus zijn nest beschermt, de hond jankend op zijn baasje wacht, waarom […]

BRIEF AAN EEN VROUW

En zo begint de brief die ik gevonden heb: “Mijn geliefde, op mijn achtste levensjaar heb ik de Nijl in Soedan overgezwommen, het water was fris als de hemel, helder als woorden van moeder, met onder het oppervlak nijlkrokodillen. Toen ik uitgeput uit de rivier kwam, begreep ik wat wijsheid is. De oude man die […]

ALS EEN WERELD IN EEN KOFFER PAST

In zijn koffer legt Joop rustig en nauwkeurig vijf blikken bier aan de rechter kant, vroeger zaten daar zijn wandelschoenen, maar die heeft hij al lang niet meer. De goedkope wijn wikkelt hij in zijn oude trui. Deze trui had hij voor het eerst aan op het feest, vijfentwintig jaar in dienst. Hij gaat de […]

DE RIVIER GAAT

Vandaag gaan wij de rivier begraven. Ik, mijn neef Piotr, Alexander en mijn broertje Dominik. Als eerste moeten wij de bomen kappen, de bomen zullen de dorst toch niet overleven. Wij moeten al het wild vangen en verkopen op de markt. Zonder water zullen ze het toch niet redden. Alle vogels in kooien stoppen, ja […]

Schilderij Van Een Meisje In Een Bordeel

Haar vingers zijn lelijk geschilderd onherkenbaar, geen aandacht waard alsof de vingers niet bij het lichaam horen maar alleen dienen om haar benen rechtop te houden De bezoeker kan zien hoe wit haar vlees is haar ogen zijn moeilijk te herkennen in de schaduw van haar voorhoofd Haar voeten zijn niet geschilderd in het centrum […]

Diep In Donkere Ogen

Diep in donkere ogen huist een vuur, dat op zal laaien als de tijd rijp is…. Vanuit de kraters van vulkanen, de hitte van woestijnen, komen golven mensen aan in het avondland…. De nacht zal zinderen onder de aanklacht van de gerechte eisen van hen die komen gaan…. Moeders zullen kinderen omarmen in de angstige […]

Op het blauwe water

Op het blauwe water van de zee drijft een meisje van vier. Haar gezicht naar de vissen. Armen uit elkaar, benen gespreid, om haar evenwicht niet te verliezen. Ze herinnert mij aan mijn dochters, aan de Egeïsche Zee. Ik moet dichtbij onder een parasol zitten, lees een boek of geniet van het uitzicht. De tekst […]

Een Gletsjer

Het was een gletsjer, die een ijskap over mijn hoofd en in mijn hart liet glijden, eerst was er het ijs waar ik in gevangen zat, mijn hart in ijs, een bevroren spierklomp, Mijn borsten ,uit ijs gevormde koepels, die boven het koren op de Limburgse kleigrond gegroeid waren. Tussen de kerk, de heuvels, de […]

ybz

içimde yeni bir zenci dolaşmakta Lucebert’i¹ geride bırakan, ne de kendisine baraka arayan kaba gürültü ile iner merdivenden, beni akça bulur, kalbimi gülünç ve ölük birbirimizin favori düşmanıyız nefret ve sevgiyle domino oynarız veya bir el renkli satranç oyunu atarız her zaman bir körebede buluşuruz o ölümden korkmuyor onun yerinde ben varım iç organlarımda gürültü […]

Nazim Hikmet

Nazim Hikmet wordt doorgaans als een politiek dichter beschouwd, maar we moeten hem niet enkel op zijn politieke aspecten beoordelen. We zouden hem dan tekort doen. Want de wereldliteratoren kennen hem niet alleen vanwege zijn geëngageerde persoon, maar vooral via zijn literaire persoonlijkheid. Ik was hier zelf getuige van toen ik vorig jaar deelnam aan […]

Voorbij De Bron

langs de eindeloos rechte weg staan hekken aan weerszijden om in het licht van de koplampen herten het verlammen te beletten wij zitten naast elkaar voorin de lege rolstoel achter vastgegespt aan riemen met zware haken en we zingen luidkeels met de radio laat dit niet ons laatste lied zijn nee laat dit niet ons […]

Mohammed of Zlatan?

We zaten in de overvolle trein van Leiden naar Utrecht, net terug van de Koninginnen van de Nijl. Een uiterst boeiende tentoonstelling. Naast ons kwamen een keurig geklede en gekapte, vriendelijke man en vrouw van rond de dertig zitten. Spraakzaam en intelligent. Marokkaanse Nederlanders. Na enige tijd stokte hun gesprek. De vrouw keek wat rond […]

HIER

We kruipen onder onze meegekomen schaduw uit en vinden hier een plek onder de lentezon die iedereen gelijk omarmt, verwarmt. We hebben uitzicht op een ongeschonden horizon herkennen Rembrandt, Ruysdael, Rietveld en de zonnebloemen van Van Gogh. We hebben doelbewust gekozen voor dit land, dit open Nederland omdat hier vrede is en toekomst voor ons […]

Druppels van geluk …..

Het was in Mardin, 2009. Even buiten de stad ligt het Syrisch-orthodoxe klooster waar Ali dag na dag zijn broden bezorgt. Het klooster ligt in een uitgestrekt gebied waar de stilte slechts drie maal per jaar wordt onderbroken door onophoudelijke buien van warmeregen. Op de dag dat ik Ali ontmoette regende het als bij toevalen […]

DAAR

We herinneren ons de late namiddagen aan de oever van de rivier op het zachte mos in de schaduw van bomen, een zon die traag zinkt. We zwaaien naar de overkant en roepen groeten vol echo. Wenken een groepje bekenden dat langs vaart: Kom, leg aan, eet en drink met ons mee! Syrië was een […]

Bijna dagelijks

in deze straat spelen kinderen zoals hier vroeger ook gespeeld zal zijn voetbal en verstoppertje vanmorgen vertrok een man op de fiets kuste eerst zijn vrouw en kind reed weg zoals het al decennia verloopt in deze straat liepen ooit zwaarbewaakte rijen mensen opgepakt en afgevoerd stil naar de bossen verderop de weggefietste man zal […]

Bastaard

een man in Azerbeidzjan bewaart zielen in gouden kan komen kinderen voor ter wereld komen prijst Alexander groot Attila Dzjengis Khan aan dwazen kussen verschrikkelijke Iwan man van staal monster van Eva Braun om middernacht snelt een jongen aan blijft staan bij Shakespeare en Tagore naast Rumi voor Dante en vraagt zich af welke baardman […]

Balans

De balans tussen onszelf en wat wij produceren is niet meer dan ons geheimschrift op papier de aankomst van de toekomst is niet meer te stoppen Zo hebben wij onze eigen principes gestut geketend aan de zwaartekracht Vrijheid die wij steen voor steen hebben gemetseld is niet meer dan het graf van onze zoektocht Zonder […]

Alles In Jou Verborgen

Je bent zo zwaar als de aarde je aantrekt Zo licht als je vleugelslag Zo levend als het ritme van je hart Zo jong als tot waar je blik reikt Zo goed als je liefhebt Zo slecht als je haat Wie naar je kijkt ziet welke kleuren je ogen en wenkbrauwen hebben Wat je geleefd […]

Alle Kleuren

“Het is jammer te bedenken dat de natuur spreekt maar dat de mensheid niet luistert.”    (Victor Hugo)                 I. Er komt geen einde aan de regen, de hagel in mijn tweede land Het geel van de narcis is al lang begraven Het groen van de bomen onzichtbaar Ook het sneeuwklokje is toegedekt Onder de […]

Vroeger Wordt Alles Beter

Een heerlijkheid aan gedachten van vroegere tijden doet met enige regelmaat mij als veertiger een vreugdesprongetje maken. Tijden van weleer die de revue dan passeren en clichématige herinneringen van zowel mijn ouders als grootouders een glimlach teweeg brengt. Ik prijs mijzelf gelukkig dat ik in een tijdperk ben opgegroeid waarin ik letterlijk van een voetbalveldje […]

niemand is overbodig

maar ik geloof mijn eigen woorden niet het is in alles dat ik je ontga het vonnis is geveld een spel wil het niet worden ik ben een reiziger in wartaal besta uit een handvol uitgelekte verhalen en een vloed aan vragen zij die dit onderpand bewonen zijn de laatste patronen van een schijnbeweging

Eindstation

Het is een station waar men niet zitten kan ik hang mijzelf te leun aan uitgebouwde richels en overzie perrons die als kades wachten op langgerekte schepen op dubbele sporen wie hier niet moet zijn gaat verder of terug er is iemand neergevallen zomaar zonder aan te geven dat het gebeuren zou een groepje mensen […]

De Waarheid Hoeft Niet Altijd Duidelijk Te Zijn

Jolanda Oudijk (1976) woont in Amersfoort en is creatief op verschillende gebieden. Ze schrijft, ze tekent en ze schildert. Daarnaast geeft ze ook creatieve schrijfoefeningen bij Schrijfcafé Amersfoort. Ook schreef ze samen met Annette Verspoor en Karin Horst het kinderboek ‘Het Geheim van de Haspelnap’. Schrijfgenres die haar goed liggen zijn: korte verhalen, gedichten, sprookjes […]

Als Het Zo Ver Is

de rivier stroomt waarheen hij moet meeuwen zwemmen in de lucht vissen vliegen over de kade wolken drijven in de woestijn stilte is alleen aanwezig als iemand haar waarneemt als iemand haar laat wankelen met geluid maar het geluid is ook de stilte de stilte ook de storm voor het geluid uiteindelijk blijft niets over […]

Slinger

wanneer ik in jouw ogen kijk word ik van binnen wat van een oorlog achterblijft trek ik aan het uiteinde van meren bekijk de sterren in de wateren niet ver van mij liggen schepen in die schepen ben jij mijn verstand is een slinger die in het midden draait wanneer ik in jouw ogen kijk […]

Van Nacht Naar Nacht

een geheime hand maakt de touwen los van de boot de laatste scheepsbellen luiden voor mij jullie slapen ’s nachts alleen mijn stem is te horen elke keer strekt de twijfelachtige hand zich uit op de kade van de hoop ineens vermengt in mij al het water zich met de oceaan nu ga ik met […]

Zomers Genot

niet omdat je bent waar je bent omdat het eigeel er zo zacht stolt niet vanwege de dakpannen die er schouder aan schouder liggen te zonnen of de straatnamen die klinken als poëzie niet vanwege de voorname stilte in de lange gangen met schilderijen of het gefilterde licht uit het raam van de apsis niet […]

Vluchtstrook

Nee, ik heb hier niet altijd gezeten. Dat zit eigenlijk zo. We zouden nog één keer over de vluchtstrook gaan met onze Canta. Zo’n gehandicaptenkarretje kan niet harder dan 45, maar over de snelweg was echt een stuk korter. Bovendien zaten wij er met ons vieren in: Mama, m’n zusje Kettie, baby Bobje en ik: […]

Wat Hetzelfde Blijft Als Een Kind Groeit

Al verandert de rups in een vlinder breekt een ei zijn schaal van binnenuit wordt van een hoorn een kam gemaakt later of vroeger verandert alles uiteindelijk blijft niets achter dan het begin sporen van wat men ooit was de zool van een oude schoen in deterugblik voordat de vloed komt kiezelstenen vullen de hand […]

Wintertijd

De bomen krommen zich als oude mannen maar vertonen souplesse en buigen als jongens terug als de wind weer liggen gaat een groene regen bedekt de grond met goud en geel en laat de mens zich tobbend zien, zijn eigen pad vegend het zweet van het gelaat een golvenzweem over de velden, het water dat […]

Ontluiken

 “De zon doet vrouwen ontluiken,” had jij gezegd vadertje minnenmonds, turend naar de vrolijke menigte vóór ons in een plantsoen te Deventer. Toen was ik pas een jaar of twaalf en begreep nog niet wat jij daarmee bedoelde, maar die hele middag had ik mij wel het hoofd over dat woord ‘ontluiken’ gebroken. In mijn […]

lappenman

een huis dat wankelt in de schemer mijn stad zij slaat de ogen neer plastic ankers op vier meter de bodem is niet meer dan twintig ijle tassen diep even mag ik mee naar binnen waar water land raakt leven ondergaande dieren en stille demonstranten de contouren van een laatste stap ik zie je – […]

DE TURKEN KOMEN

Murat Işık (İzmir, 11 september 1977) is een Nederlandse schrijver en jurist van Zaza-Turkse afkomst. Işık studeerde rechtsgeleerdheid aan de Universiteit van Amsterdam en San Francisco State University. Zijn eerste prijs kwam voor zijn korte verhaal ‘De purperen citroen’ tijdens de juni Kunstmaand van 2007. Dit verhaal is door regisseur Thomas Bijsterbosch vertaald in een […]

Parijs Dertien Elf

Zon zindert dag grijnst grijs asymmetrische illusies smelten weg als Belgische bonbons in stil gekrijs in paniek doolt heiligheid door doolhoven en mensheid bakt lucht in tranenregen vogels duizelen op vliegers helden en lafbekken ijveren om zichzelf uit te vinden en debatsymfonieën sieren parlementaire marmers kwaad galoppeert aardig op religie door het vasteland verraad en […]

DE MACHT OVER DE TOEKIJKER

Midden op het plein slaat een man met een steen op zijn bovenbeen voorbijgangers verzamelen zich om hem heen zien hoe de spijkerbroek scheurt en de huid openbarst Een dunne straal bloed stroomt op de kasseien daarna zien we hoe de spieren scheuren De man blijft maar slaan de steen hakt nu op zijn bot […]

WILDERS MOPPEN / ALSOF

Geert Wilders gaat naar een boerderij. Hij aait een poosje een groot varken. Hij doet alsof hij tegen het beest zegt: -Hallo mijn trouwe bondgenoot. Het beest doet een stapje terug, alsof het wil vragen: -Ben je ook onrein verklaard?

WILDERS MOPPEN / ROKEN

Wilders wordt gevraagd: -Rookt u? Wilders antwoord: -Nee…Ik heb nooit gerookt. -Als ik jou İBRAHİM EROĞLU was, zou ik maar snel beginnen. Geert WildeWILDERS MOPPENrs verbaast zich en vraagt: -Waarom? -Omdat roken dodelijk is!