Menu

Sitem

Bu son çalışmam olabilirdi yaşam izin verseydi dolu dolu yaşamak isterdim günü geceyi yağmurdda yağardı saçlarıma güneş de vururdu dört bir yana ekmek diye önüme uzanan avuçları Ağrıda, okul diye karda yürüyen yalınayaklı, kartal bakışlı çocukları da tanımazdım belki Belki solcu da olmazdım Memleket türküleri Bu kadar bağrımı yakmazdı belki de Uzak kokan düşlerime sarardım […]

Kim bilir neredesin?

Puslu bir Nijmegen sabahında Kasım ayının hüznü durur penceremde Odaya yayılan kahvenin kokusu Televizyonda ölümler Ağaçta üşümüș mavi bir kuș Sabah mahmurluğumla Harmanladığım sen Kim bilir neredesin? 4 Ekim 2008, Nijmegen