Menu

Op het achtuurjournaal aangespoeld
een dode walvis op de azuurblauwe golven,
gescheurd door een boot.
Twintigtal meeuwen op de walvis
probeerde hem op te schrokken.
Ik dacht meteen aan Gulliver.

Door de geur van rottend vlees
moest ik aan landen denken in oorlog,
onder het puin van hun paleizen
lichamen van bediendes.
Met de walvis nog op het beeldscherm
stroomt bloed de oneindige zee in.
In deze zee doen haaien geen vlieg kwaad.

Dagen later verdwaald op de landkaart,
plotseling een parade van de bevrijders,
de zon scheen volop
ik op de Sint Servaasbrug
75 jaar vrede in Maastricht
overal zomerjurken.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.