Menu

GÜZ SOKAĞI BİLA NOLU EV

Her zamanki teni vardı üstünde
Ve nakışlı düşleri yanında
Rüzgârın akşam serinliğine
Güzün sonunu silkeliyordu

Suyun yüzünde ışıldayan
Eski bahçelerin hasreti gibi
Bitmemiş bir sevdanın ola ki
Suskunluğunu mırıldanıyordu

Ellerinin mevsiminde bir sarı
Rengârenk başlangıçlardan uzak
Hayıfla kirpiklenmiş gözlerini
Yalnızlığın sularıyla yıkıyordu

Tek tük birkaç anısı boşlukta
Hüzün elbisesi giydirmediği
Zamanın hallaçlığına karşı
Bir yanıp bir sönüyordu

MUSTAFA DEMİRCİOĞLU: 1953 yılında Pazarcık / Kahramanmaraş’ta doğdu. Çocukluk ve gençlik yılları Gaziantep’te geçti. 1972 yılında Gaziantep Ticaret Lisesi’ni, 1977 yılında Ankara İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi’ni bitirdi. 1978’de merkezi Gaziantep’te bulunan Güneydoğu Tarım Satış Kooperatifleri Genel Müdürlüğü’nde müfettiş yardımcısı olarak başladı. 1982 yılında denetçi yardımcısı olarak Sayıştay’a girdi. 1996 – 2001 yılları arasında İstanbul’da Yeminli Mali Müşavirlik yaptı ve 2001 yılında Sayıştay’a yeniden döndü. 2002 yılında İstanbul Üniversitesi
Hukuk Fakültesini bitirdi. Evli ve iki kızı var.

Eserleri

2013 Yasakmeyve Yay. Haliçten Gazel Okumak – Şiir
2013 Sıcak Nal Yay. Avludan Geçen Rüzgâr – Kısa öykü
2015 Yasakmeyve Yay. Taş Ağrısı – Şiir
2015 Hayal Yayıncılık Güz Saati – Şiir
2016 Hayal Yayıncılık 21 Gün – Mektup
2016 Hayal Yayıncılık Taşlar Divanı- Şiir
2017 Hayal Yayıncılık Yalnızlık Kalır- Şiir

Kimdir

Kim indiriyor merdivensiz böyle
Sabahı yeryüzüne
İncitmeden bir otu bile
Suyu yaprağın gölgesi kadar

Kim, bir çakılın üstündeki gülüşün
Sahibi su kıyısında
Çıkarmış pabuçlarını
Ayakları gökyüzü

Kimdir yaz günü ipince sevinci
Gelinciğin sapına bırakan
Güzel kuşları susmasın diye rüyanın
Elinde bir meltemle kır kır dolaşıp

Bir de şu narçiçeklerini
Sevdireni bilsem yıldızlara
Sokaklar adımlarını çınlamadan geceleri
Felçli bir kadına aşk götüren

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.