Menu

Ben gönlüme muhabbeti işledim
Hiç kimseyi kötü diye bilmedim
Şu nefsime zincir vurmak istedim
Vuramadım yıllar geçti vesselam

Çok zamandır hesabını yaparım
Fani ömrüm nasıl geçmiş şaşarım
Birde dönüp şu mazime bakarım
Yemediğim halt kalmamış vesselam

Gece gündüz her dert ile yanarım
Umutları ufuklarda ararım
Kurtuluş mu yüce divan bilirim
Bilirim de yönelmedim vesselam

Varlıklarda hep yokluğu yaşadım
Yokluk gördüm varlığa şükretmedim
Muhannete muhtaç oldum ağladım
Ağladım da ders almadım vesselam

Dostluk bitmez ebedidir sanırdım
Sır verip de güvenirdim yanıldım
Ne yazık ki gerçeği geç anladım
anladım da olan oldu vesselam

Şadi derki hayatımın yarısı
Mazi olmuş vay canına doğrusu
Hiç değilse ömrüm şu son perdesi
İnsan gibi yaşamalı vesselam.

2000

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.