Menu
Resim: Atila Kanbir

1955 yılında Ardahan’da doğdum. Yedi yasında Ankara’ya taşındık. İlk, orta ve liseyi Ankara’da tamamladım. Ortaokul yıllarında edebiyat ve çizgiye merak saldım. Ortaokul yıllarında, mizahi şiirlerim Akbaba Dergisinin, okurlara ayırdığı “sizin için” sayfasında yayınlandı. Yirmili yaşlarda karikatüre merak sardım. Ankaralı karikatürcülerle tanıştım. Beraber sergi ve yarışmalara katıldık. 1977 yılında Uluslararası Nasreddin Hoca Karikatür yarışmasında Disk özel ödülünü adlım. Çalışmak zorunda olduğumdan gece lisesine yazıldım. Bu sure zarfında bir bakanlıkta daktilocu olarak çalıştım. Daha sonra Akın Birdal’ın daire baskanı olduğu Köy Kalkınma Kooperatifleri (Köy-koop) Genel Merkezinde, 15 günlük Kırsal Gelişim adlı dergiyi çıkardık. Darbe sonrası Köy-koop kapatıldı. Ben de o sene, Devlet Güzel Sanatlar Akademisinin resim bölümünü kazandım. 1982 yılında Milliyet Sanat dergisi 10 genç çizeri tanıttı, bunlardan biri de bendim. Derginin bu tanıtımının ardından Cumhuriyet gazetesinden bir telgraf aldım, görüştük ve orada vinyetler çizerek Mimar Sinan Üniversitesi olarak adı değişen akademiden mezun oldum 1985. 30 yaşına geldiğimden askerliğe 6 ay sonra gitmem gerekiyordu. Bir senedir Hollandalı biriyle evliydim. Onun önerisiyle 1985 sonunda Hollanda’ya geldik. Geliş o geliş. 30 senedir Amsterdam’da yaşıyorum. Burada birçok karma resim sergisine katıldım, sergilerim oldu. Contrast dergisinde  çizdim. Gençlik ve sanat kurumlarında çalıştım. Bazı kitap ve dergilerin illüstrasyonlarını yaptım… Son yıllarda pek yoğun olduğum söylenemez. Türkiye’deki “gelişmeler” beni ne yazık ki yıldırma noktasına getirdi. Boş gözlerle olanı biteni izliyorum. Öfkem kurudu sanki.

Resim: Atila Kanbir

Şiir benim kelime serüvenimdir. Buna düşler kurma oyunu diyelim.

Orhan Veli ve Nazım Hikmet şiiri sevmeme sebep oldu. İkinci yenicileri izledim. Cemal Süreyya en ilgimi çekendi. Bugün ünlü olan birçok şairle dostluğumuz, ahbaplığımız oldu. Ahmet Erhan ve Adnan Azar gibi yitirdiğimiz değerli arkadaşlarımızı sevgiyle anıyorum.

Birkaç yıldır Türkiye’deki edebiyatla ilgilenmiyorum. Resim çalışmalarında da duraklama devrindeyim. Çok üretmek (sanatta) kaliteyi  tehdit ettiği fikrindeyim.

Resim: Atila Kanbir

Sanat ve edebiyat, insanın boyutunu genişletir. Kavrayış zenginliğidir. Resim, bizi düşlere götüren duvarda acılan bir penceredir…

Amin Maalouf’un ‘Afrikalı Leo’sunu okuyorum.

Atila Kanbir

Resim: Atila Kanbir
Resim: Atila Kanbir
Resim: Atila Kanbir
Resim: Atila Kanbir
Resim: Atila Kanbir
Resim: Atila Kanbir
Resim: Atila Kanbir

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.