Menu

Nihat Kemal Ateş’in son şiir kitabını okuduktan sonra yüreğime değişik duygular kapladı. Bu duyguları sıralamak onlara bir mekan, bir anlam vermek zor olmadı. Kitaptaki şiirler sıkça geri dönen duyguların ve düşüncelerin etrafında odaklanmakta. Şairin en çok değindiği konular: özgürlük, sevinç, yabancılık, aşk, sevda, kadın, çocuklar, dostluk ve güzel günlere olan özlem.

Şiirlerin içine kendinizi bıraktığınızda sürekli bir mücadelenin içinde bulursunuz kendinizi. Güzel bir yaşamın musluğunu açıp susuz olana, kurumakta olan tüm canlılar su vermek ister N.K. Ateş. Fakat beklenmedik anda derin bir hüzün yakalar sizi, ‘Kırılgan Mavi’ adlı şiirdeki: “Artık, / Ne kapı kaldı girilesi / Ne ışık süzülesi / Ne de bir yüz kaldı görülesi… / Hepsi kirlendi / Bir sen kaldın / …” hüzünle baş başa kalırsınız.

Şair, Üsküp’te doğup çocuk yaşta İstanbul’a taşınır. Yıllar sonra İstanbul’dan  Brüksel’e göçer. Şairin yüreğinde sürekli bir göç duygusu var, sığamıyor bir kente bir ülkeye. Sürekli bir yurt arama, bir yere dair olma, sürekli huzur ve özlem arama yolculuğu var yüreğinde. Bu derin yalnızlık duygusu, yurdundan uzak yabancıları gördükçe Avrupa’nın göbeğinde canlanır. Şöyle başlar, ‘Kokunu Duyumsat Bana’ şiiri: “Brüksel’de / Sokağın birinde / Ne zaman kimliğimi sorsalar / Yabancılığım ikiye katlanır / … / Yanaşacak iskelem yok /…”.    Şair insanları yurtlarından göçe zorlayan şartlara da sitem eder. ‘Taşan Karanlık’ adlı şiirinde söyle der: “…/ Çırılçıplak vurulmuş yatıyoruz / Sahipsiz / Bakışlarımız birbirimize tutunmuş / Her birimizin vücudunda / On beşer delik / Acılarımız gündelik/…”

N.K.Ateş’in şiirinde kullandığı dil hep yalınlığını korumuş. Kullandığı imgeler çok dengeli  ve sade, okuru suyun altına itip boğulma duygusunu vermiyor. Şiir okura ulaştığında içinde sır saklamamakta. Şair bir gül kokusu gibi okuruna ulaşmak istemekte. ‘Gecelerin Ecesi’ şiirinde: “Seremedim / Özgürce kilimini / Göçebe çadırıma / Korktum / Hep korktum / Akarım diye / Aşkın dar ırmağına / Korkma / Çılgın suların / Durgun akışı” der.

Şiirlerde nadir bir alt mesaj, bir alt düşünce bulabilirsiniz. Okurun dünyasına fazla yer vermez, kendi hedef ve dünyasına odaklanmış N.K.Ateş. Aynı düşüncede olmayan insanları gereğinden fazla eleştirir, hırpalar. ‘Bakışları Güvercin Tedirginliği’ şiirinde şöyle der: “ …/ Ah! Aahh! / Bir yanda ambalajlanmış kadınlar / Sahipleri tarafından / Yatak odalarında aşılmayı / Bekleyen / Mutsuz / Düz yolda tökezleyen /…”

Şair sevdanın elçisi, yüreği güzellikleri arayan, dostluklarda köprü kuran. Umudun kapısını herkese açmak ister. Bir yandan şiirleri okur için ayna görevine yükümlü, gördüklerini duygunun süzgecinden geçirdikten sonra aklının kantarına kor ve öyle dile getirir dünyasını.

N.K.Ateş’in şiirlerinde derin bir özlem yatar, bu özlem kimi zaman barışadır, kimi zaman dostlarla kucaklaşmalara,  kimi zaman da güzel günlere olan özlemedir. ‘Birde kokular var’ şiirinde derin bir özlem duyar babasına: “Ve kokular / Duyumsattı bana Büyükada’yı / Adalar ki, babam kokardı / Her faytona binişimde /…”

Bir de kitabın arka kapağına şiir CD’sini eklemiş, şiirleri dinlerken ayrı bir tat damağınıza dokunur.

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.