Menu

langs de eindeloos rechte weg
staan hekken aan weerszijden om
in het licht van de koplampen
herten het verlammen te beletten

wij zitten naast elkaar voorin
de lege rolstoel achter vastgegespt
aan riemen met zware haken en
we zingen luidkeels met de radio

laat dit niet ons laatste lied zijn
nee laat dit niet ons laatste lied
Engels verminkt naar moeder-
taal en jouw benen stevig in je spalken

een lantaarnpaal schijnt op
een gat waardoor een hert kan sluipen
of wij naar binnen als ik de auto tijdig
veilig langs de kant kan zetten

jouw benen in hun vorm gedwongen
voor altijd te opstandig om te lopen
door het gat zouden we hindes
bij het klare water ontmoeten kunnen

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.