Menu

Bu kent ölüyor
Suskun bir ağıt sızar
Köprücük kemiğinden kentin
Son kez gözleri açılıyor
Kırk yıl gezmiş
Çocuk pervanelerin
Sağır ve dilsiz
Bir nutuk haykırıyor
Kentin havarileri.
Son nefer terk ediyor
Gerilmeden gönül çarmıhına
Ömür terkini…
Gidelim ROZE !
Yağıp çekiliyor
Sefil yağmurları
Sefahat arıyor
Yılgın ata binenler.
İncili safran tezgahına
Mihrican dizmişler
ROZE !
Tanrı küsmüş
Van Gogh’un tuvalsiz
Resmi kilise
Duvarına düşmüş.
Kalk gidelim !
Bu kentte de durulmaz
ROZE…

Rotterdam

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.