Menu

Bir soluk durdu adam
Yorulmuştu
Ahşap bir merdiven tırmanıyordu sanki
Döndü geriye
Geldiği zaman dilimine baktı
Bir zamanlar içini ısıtan mutluluk
Sisler içinde kalmış
Göremedi

Anılarını zorladı
Güzelliğe dair anımsadıkları
Silik, kopuk
Geçmişine duman çökmüş

Buralara nasıl geldiğinin, ayırımına varamadı
Kendini boşlukta hissetti
Yalınız, çaresiz!
Ayağının altından, merdiven kayıyordu sanki
Korkuyla ürperdi
Düşmemek için, acılarına sarıldı
içi acıdı
Koca bir soluk, “ah” çekti!
“a” sesini duyar gibi oldu
“h” kav ateşi
Bir kasvet çöktü yüreğine
Gözleri doldu, doldu taştı
Gözyaşları bir an…
Yanaklarında asılı kaldı

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.