Menu

Bir adam
Oturmuştu bir mahalle kahvesinde
Çalınan düşlerini yudumluyordu sessizce
Son kırıntıları ağlaşırken bir ömrün
Boynunda asırlık sevdanın izleri
Eski bir şarkıda gülümsüyordu gizlice

Bir adam
Caddede bir vitrinin önünde
Gözleri çiçekli bir elbisede
Kaç kitap eder deyip elleriyle
Hesap yapıyordu kendince

Bir adam
Tutmuştu elinden kimsesini
Bir viraneye doğru yürüyordu gecede
Düşen yıldızları toplarken cebine
Korkarak bakıyordu çevresine

Bir adam
Boyundan kısa bir kapıdan
Eğilerek giriyordu küfrederek
Yorgun nefesini ısıtıp ellerinde
Özgürüm diyordu gülerek

Resim: Atila Kanbir

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.